27) ترانه شناسي (راهبه)

نوش آفرين

ليلا كسري (هديه)

نام ترانه : راهبه
شاعر : ليلا كسري
آهنگساز : فريدون خشنود

متن ترانه :

با تو ميام راه اگه بي عبوره
جاده سنگي اگه سوت و كوره
ماه اگه نيست ابر اگه هست چه بيمي
تو خستگيها دل من صبوره
با تو ميام با تو ميام تا غرور
با تو ميام با تو به فرداي نور
واي اگه فردام مثل ديروز بشه
راهبه ميشم تو كليساي دور
نفس گلي با همه عطرهاي پاك
روح بهاري توي ذرات خاك
بغض زمين تو نفسات وا ميشه
با تو از آشوب زمستون چه باك
من شبو از جاده جدا ميكنم
مهتاب شبهاي بيابون ميشم
من تو رو تا قصر خدا ميبرم
قصه ي اعجاز سليمون ميشم
با تو ميام با تو ميام تا غرور
با تو ميام با تو به فرداي نور
واي اگه فردام مثل ديروز بشه
راهبه ميشم تو كليساي دور
عطر گل ياسو به شب ميبرم
تا بريزم تو تن شب بوي تو
تا ننشينه رو تنت شبنمي
چتر موهامو ميكشم روي تو
با تو ميام با تو ميام تا غرور
با تو ميام با تو به فرداي نور
واي اگه فردام مثل ديروز بشه
راهبه ميشم تو كليساي دور
با مني و مثل هياهوي عشق
همسفر لحظه فريادمي
با تو ميام با تو كه تكرار من
خاطره ي لحظه ي ميلادمي
با تو ميام با تو تكامل مياد
تو تب عرفاني انديشه ام
بي تو مثل جنگليهاي وحشي
دربدر غربت هر بيشه ام
با تو ميام با تو ميام تا غرور
با تو ميام با تو به فرداي نور
واي اگه فردام مثل ديروز بشه
راهبه ميشم تو كليساي دور


اشارات:

* زنده ياد ليلا كسري در فروردين 1318 در تهران متولد شد. ليلا بعد از پايان تحصيلات متوسطه به انگلستان رفت و از كالج كينگز انگلستان ليسانس علوم اداري و زبان و ادبيات انگليسي گرفت. او همكاري با مطبوعات را حدودا از سال 1334 با مجله اميد ايران آغاز كرد و سالها براي مجله روشنفكر و اطلاعات بانوان مطلب تهيه مينمود و اولين شعرش در سال 1337 در مجله اطلاعات بانوان به چاپ رسيد . او با مجلات فردوسي و خوشه هم همكاري پيدا كرده و اشعارش را براي اين مجلات ميفرستاد .همچنين در ديدارهاي هفتگي مجله فردوسي حاضر ميشد و اشعار جديدش را براي همكاران ميخواند.
كسري از طريق روزنامه نگاري در دولت اعتباري پديد آورده و به استخدام پتروشيمي در آمد.
اولين كتاب شعر منتشر شده از وي يك پاييز و دو بهار نام دارد . در سال 1348 مجموعه شعري از او بنام فصل مطرح نيست انتشار يافت كه اين كتاب بعنوان كتاب شعر برگزيده سال انتخاب شد و بخاطر اين كتاب در سال 1349 برنده جايزه شعر تلويزيون شد كه اين جايزه را بطور مشترك با منوچهر آتشي از آن خود كرد.
ليلا كسري در سال 1354 به پيشنهاد فريدون خشنود به ترانه سرايي روي آورد و اولين ترانه اش با نام دعاي سحر و با صداي شاد روان هايده ضبط شد. تا پيش از انقلاب 57 ليلا ترانه هاي ماندگار و زيبايي براي آهنگهاي خشنود سرود كه توسط خوانندگان مختلف منجمله نوش آفرين ، نسرين ، مهستي ، هايده ، ابي ، ستار و گلپا اجرا شدند.
ليلا پس از انقلاب به آمريكا مهاجرت كرد و در لوس آنجلس اقامت گزيد و در آنجا هم به ترانه سرايي ادامه داده و نام هنري هديه را براي خود برگزيد. او در طول فعاليتش پس از انقلاب عمده فعاليت خود را بر روي همكاري با هايده متمركز كرد بطوريكه بسياري از ترانه هاي اجرا شده توسط هايده بعد از انقلاب از سروده هاي اوست و هايده از دوستان نزديك و صميمي او بشمار ميرفت.
ليلا سالها دچار بيماري سرطان بوده و با اين بيماري دست و پنجه نرم ميكرد و سرانجام در فروردين 1368 ، در سن 50 سالگي چشم از جهان فرو بست. هجوم بيماري سرطان به شدت او را نحيف كرده بود بطوريكه وي در اواخر عمر خود پس از جراحيهاي متعدد به مدد صندلي چرخدار حركت ميكرد. چند ماه پيش از فوت ليلا مراسم بزرگداشتي براي او با حضور پروين اباصلتي (سردبير مجله بانوان) ، ايرج گرگين ، هما سرشار و... برگزار گرديد كه هايده نيز چند ترانه از سروده هاي وي را در اين مراسم اجرا كرد. نزديكان هايده پس از مرگ اين آوازه خوان عنوان كردند كه هايده پس از مرگ ليلا كسري بسيار افسرده و مغموم شده بود و فقط چند ماه پس از مرگ ليلا او نيز به ابديت پيوست. ترانه قلبم گرفت از آخرين سروده هاي ليلا است كه با اجراي زيباي هايده جاودانه شد. روح هر دو هنرمند فقيد شاد.

از ترانه هايي كه ليلا كسري براي خوانندگان ديگر بغير از نوش آفرين سروده ميتوان به اين ترانه ها اشاره كرد:
شاخه نبات ، غم دنيا ، كي مياد ، عطر بهار ( زنده ياد مهستي ) – رنگين كمون روزگار ، برج بلور ، گلهاي انار ، تو برام هميشه باش (نسرين) – هراس ، صداي زنگوله ها ، سپيد و سياه ، گل ناز (ستار) – احساس زن ، يواشكي (شهره) – دعاي سحر ، خراباتي ، مهربون من ، شب عشق ، اي خدا ، سلام ، دستاي تو ، دل ديوونه ، اشاره ، آشيونه ، سوگند ، سياه چشمون ، نرگس شيراز ، اسير تو ، قلبم گرفت ، قصه من ، باده فروش ، واي بحالش (زنده ياد هايده) – دل غافل ، حضرت آدم (زنده ياد ويگن) – شبگرد (گلپا) – شب مرد تنها ، غريبه ، قاصد ، كلبه من ، قصه عشق (ابي) – سفر ، نماز (معين)

* در مورد ترانه راهبه ، ليلا كسري چنين ميگويد:
در سال 1354 كه جهت معالجه به پاريس رفته بودم نزديك يك كليسا راهبه ها را در آمد وشد ديدم و در همان موقع جرقه نوشتن ترانه راهبه در ذهنم زده شد.

بعقيده ما كه ترانه راهبه يكي از زيباترين وشايد زيباترين ترانه نوش آفرين است تا نظر شما چه باشد؟