25) ترانه شناسي (گريز) - (پرستش)

نوش آفرين در دو نما از موزيك ويديوي پرستش (شوي تلويزيوني رنگارنگ 1355 )

مينا اسدي

نوش آفرين در دو نما از موزيك ويديوي گريز (شوي تلويزيوني رنگارنگ 1355)

نام ترانه : گريز

شاعر : مينا اسدي

آهنگساز : فريدون خشنود

يه روزي وقتي كه كوه قهوه اي ، چشماشو به روي دنيا وا ميكرد
وقتي كه شب سياه ، صبح خاكستري رو صدا ميكرد
وقتي كه روز خودشو تو رگ شب رها ميكرد
يه مسافر غريب ، دل به دريا زدو از جاده گذشت
شهر تنهايي رو زير پا گذاشت
همه ي پنجره هاي بسته رو ، به روي روشني روز وا گذاشت
رفتو رفت تا كه رسيد به شهر عشق ، اما ديد كه آدما سنگي شدن
همه رنگين كمونا اسير بيرنگي شدن
دل سپردو تن سپردو جون سپرد
اما هيچكي بسراغش نيومد
هر چي خوبي كرد جوابش بدي بود
هيچ دلي با خوبي آشنا نبود
ديگه اون مسافر شهر بدي ، دل نداشت تا كه به دريا بزنه
خسته بود حسي نداشت تا كه پلي روي شهر آرزوها بزنه
يه روزي وقتي كه كوه قهوه اي ، چشماشو به روي دنيا وا ميكرد
وقتي كه صبح سفيد ، خودشو تو رگ شب رها ميكرد
اون مسافر زدو از جاده گذشت
چشماشو به روي عشق بستو گريخت
رو بسوي شهر تنهايي گذاشت
آدماي سنگي رو با بديهاشون جا گذاشت
واسه ي رسيدن به آدما ديگه دستو پا نكرد
رفتو پشت سرشو نگا نكرد

نام ترانه : پرستش

شاعر : مهدي لواساني

آهنگساز : فريدون خشنود

تو گل شقايقي چيدني هستي
يه سئوال خوبو پرسيدني هستي
حرفي هستي كه نبايد به كسي زد
تو حقيقتي پرستيدني هستي
قصه ي قشنگ يك ترانه اي تو
غزلي بلندو عارفانه اي تو
ديدنت زيارت خانه كعبه
علت بزرگ هر بهانه اي تو
تويي اعتقاد من به مذهبم
لحظه گفتنو اصل مطلبم
اسم تو زينت هر انجمنه
عشق تو طلسم هستي منه
منم اون زائر سرسپرده اي
كه به فكر لحظه رسيدنه
به فلك رسيده آوازه تو
عاشقم من عاشق تازه تو
چه قشنگه به تن خاكي من
جامه اي بلندي اندازه تو
تويي اعتقاد من به مذهبم
لحظه گفتنو اصل مطلبم

اشارات :

* مينا اسدي نویسنده ،روزنامه نگار، شاعر و ترانه سرا در اسفند 1322 در شهر ساري ، استان مازندران متولد شد.
او ليسانسيه روزنامه نگاري از دانشكده عالي علوم ارتباطات تهران است. در حال حاضر او ساکن كشور سوئد در شهر استکهلم است و در نوشتن مقالات و سرودن اشعار مخصوصا با مضامين سياسي و اجتماعي همچنان فعال است.
از آثار او ميتوان از كتابهاي دريا پشت ترديدهاي توست ، بي عشق بي نگاه ، با بچه هاي تبعيد ، حوا و من ، ميخواهم به شانه ي تو باز آيم ، درنگی نه . که درندگان در راهند ، از ميان گمشده ها ، از عشق چيزي با جهان نمانده است نام برد.
برخي از ترانه هاي مينا براي ديگر خوانندگان عبارتند از :

تو بارونی ( رامش ) ، زندگی یه بازیه ( داریوش ) ، میروم (زنده ياد گیتی ) ، به خنده هام نگاه نکن ( رامش) ، هلا ( ابی ) و آهای جوون ( داریوش)

هفته نامه تهران مصور شماره مخصوص 1353 در مورد مينا چنين مينويسد :

بدون شك مينا اسدي از شاعره هاي صاحب نام امروز است كه توانسته تا حد زيادي خودش را از زير تاثير فروغ كنار بكشد.
فروغ زدگي امروز بزرگترين آفت شعري شاعره هاي ماست.
نام مينا اسدي تقريبا بيشتر از ديگر شاعره هاي زنده بچشم ميخورد و شايد اين بيشتر بواسطه خصوصيات شعري اوست.
او در عين حال كه احساس زن بودن خودش را حفظ كرده به اجتماع نيز ميپردازد . شعر خواني او را در يكي از قهوه خانه هاي تهران هيچوقت نبايد فراموش كنيم . به اين ترتيب او خواسته است جامعه خودش را لمس كند .
از طرف ديگر حساسيت و لطف زنانه او در بيشتر اشعارش بچشم ميخورد.
مينا اسدي علاوه بر شاعري به قلم زدن در روزنامه كيهان مشغول است.
ارمغان مينا مجموعه شعري به اسم چه كسي سنگ مي اندازد انتشار يافته و مجموعه من به انگشتر ميگويم بند زير چاپ است.

*ترانه گريز در زمان انتشارش بسيار محبوب وفراگير شد و نام نوش آفرين را بيش از پيش بر سر زبانها انداخت.